پرسشنامه شادکامی فوردایس - اصفهان

فوردایس (۱۹۸۳) برنامه ای برای افزایش شادکامی ایجاد کرد که شامل ۱۴ مهارت است (هشت عنصر شناختی و شش عنصر رفتاری). آیزنگ در سال ۱۹۹۰ بر مبنای همین مهارت ها پرسشنامه ای تهیه کرد و برای هر مهارت سه سؤال و سه سؤال هم برای سنجش شادمانی کلی در نظر گرفت، در نتیجه به ۴۵ سؤال رسید. در سال ۱۳۸۷ در ایران سؤال ها با فرهنگ ایرانی تطبیق داده شد و مهارت پانزدهم (بیان احساسات) با سه سؤال به آن اضافه گردید و پرسشنامه با نام «شادکامی فوردایس - اصفهان» با ۴۸ سؤال هنجاریابی شد. پایایی به روش آلفا ۹۲/۰ و به روش بازآزمایی در فاصله دو هفته تا دو ماه ۷۰/۰ بوده است. روایی ملاکی همزمان با پرسشنامه شادکامی آکسفورد در نمونه ۷۲۷ نفری برابر ۷۳/۰ بود.

هر سؤال روی یک طیف عددی از صفر تا ۱۰ نمره می گیرد (یازده گزینه). گزینه ها در همه سؤال ها یکسان است و سند هیچ سؤال معکوسی معرفی نمی کند، بنابراین options به صورت سراسری تعریف شده است. روی فرم کاغذی، اعداد صفر تا ۵ سمت راست عبارت و اعداد ۶ تا ۱۰ سمت چپ آن چاپ شده اند. هر مهارت سه سؤال دارد، پس دامنه نمره هر مهارت از صفر تا ۳۰ است و دامنه نمره کل از صفر تا ۴۸۰. توجه مهم: این پرسشنامه جدول تفسیر یا نقطه برش ندارد و تفسیر هر مهارت با مقایسه نمره فرد با میانگین هنجاری همان مهارت انجام می شود (result_score_basis = category_score_vs_norm). میانگین و انحراف معیار هنجاری هر مهارت در فیلدهای norm_mean و norm_sd همان مهارت آمده است. برای نمونه، سند می گوید اگر فردی در مهارت فعالیت نمره ۲۰ بگیرد کمی بالاتر از میانگین (۵۷/۱۷) است و اگر ۲۸ بگیرد نمره او خیلی بالاست. به همین دلیل statuses و result خالی هستند. سند نمره کل واحدی تعریف نمی کند و خروجی این آزمون پروفایل ۱۶ مهارت است.