پرسشنامه تمایز یافتگی خود (DSI) - نسخه ۴۶ آیتمی

این پرسشنامه توسط اسکورون و فریدلندر (۱۹۹۸) تهیه شد و سپس توسط اسکورون و اسمیت (۲۰۰۳) مورد تجدید نظر قرار گرفت. دارای ۴۶ ماده است و تمرکز اصلی آن بر روی ارتباطات مهم زندگی و روابط افراد با خانواده اصلی است. تمایزیافتگی خود، با توجه به کارکرد درون روانی، توانایی جداسازی فرآیندهای عاطفی از فرآیندهای عقلانی و با توجه به کارکرد بین فردی، توانایی تجربه کردن صمیمیت همراه با استقلال در روابط بین فردی و تعادل مناسب میان آن هاست. بهات (۲۰۰۱) ضریب پایایی آلفای کرونباخ کل پرسشنامه را ۸۱/۰ و برای خرده مقیاس های واکنش پذیری هیجانی ۸۱/۰، موقعیت من ۶۹/۰، گسلش هیجانی ۶۵/۰ و هم آمیختگی با دیگران ۶۰/۰ گزارش داده است.

نمره گذاری بر اساس یک طیف لیکرت ۶ درجه ای است و دامنه نمره کل از ۴۶ تا ۲۷۶ می باشد. توجه: بر خلاف مقیاس های اضطراب، در این پرسشنامه نمره بالاتر مطلوب تر است (higher_score_meaning = better)؛ کسب نمرات بالا بیانگر سطح تمایزیافتگی بالا و کسب نمرات پایین بیانگر سطح تمایزیافتگی پایین است. ۳۶ ماده به دلیل داشتن بار عاملی منفی معکوس نمره گذاری می شوند (reverse_scored = true)؛ یعنی «ابداً در مورد من درست نیست» نمره ۶ و «کاملاً در مورد من صحیح است» نمره ۱ می گیرد. چون امتیاز گزینه ها در همه سؤال ها یکسان نیست، گزینه ها به صورت سراسری تعریف نشده اند و برچسب مشترک آنها در option_labels آمده است. نمره هر خرده مقیاس از جمع زدن سؤال های همان خرده مقیاس و نمره کل از جمع هر ۴۶ سؤال به دست می آید. بازه های result فقط برای نمره کل (تمایز یافتگی خود) تعریف شده اند؛ سند برای چهار خرده مقیاس جدول تفسیر ندارد.