پرسشنامه حالت فراشناختی (اونیل و عابدی)

پرسشنامه حالت فراشناختی ابزاری است برای اندازه گیری تفکر سطوح بالاتر یا مهارت های فراشناختی، که با تلاش مشترک هارولد اونیل و جمال عابدی (۱۹۹۶) در مرکز ملی پژوهش های مربوط به ارزشیابی، استانداردها و آزمودن دانش آموز تدوین شده است. سازندگان، حالت فراشناختی را حالتی گذرا و متغیر در موقعیت های عقلانی تعریف کرده اند که شدت آن در طول زمان به سرعت تغییر می کند، و آن را از «صفت فراشناختی» که یک تفاوت فردی نسبتاً پایدار است متمایز می دانند. این پرسشنامه چندین بار تجدید نظر شده و در سال ۱۹۹۶ به ۲۰ ماده برای ارزیابی چهار مؤلفه تقلیل یافته است؛ برای هر مؤلفه ۵ سؤال در نظر گرفته شده و دامنه نمره از ۲۰ تا ۸۰ است. آلفای کرونباخ مؤلفه ها بین ۷۹/۰ تا ۸۳/۰ گزارش شده است (اونیل و عابدی، ۱۹۹۶). در ایران سالاری فر و پاکدامن (۱۳۹۱) آلفای کرونباخ مقیاس کلی فراشناخت را ۹۴/۰ و مؤلفه ها را بین ۷۹/۰ تا ۸۳/۰ گزارش کردند.

هر سؤال بر اساس مقیاس چهار درجه ای لیکرت از ۱ تا ۴ نمره گذاری می شود و دامنه نمره کل از ۲۰ تا ۸۰ است. هر چهار مؤلفه ۵ سؤال دارند، پس دامنه نمره هر مؤلفه از ۵ تا ۲۰ است. گزینه ها در همه سؤال ها یکسان است و سؤال معکوس وجود ندارد؛ هر ۲۰ عبارت به صورت مثبت نوشته شده اند و موافقت با آنها نشانه مهارت فراشناختی بیشتر است، بنابراین نمره بالاتر مطلوب تر است (higher_score_meaning = better). سند این جهت را صریحاً نمی گوید ولی از متن عبارت ها و از همبستگی مثبت گزارش شده با پیشرفت تحصیلی (۷۹/۰) روشن است. توجه: سند هیچ جدول تفسیر یا نقطه برشی برای نمره کل یا مؤلفه ها ارائه نمی کند، بنابراین statuses و result خالی هستند. سند متن راهنمای پاسخ دهنده هم ندارد، پس فیلد instruction وجود ندارد.