مقیاس دشواری در تنظیم هیجانی گرتز و رومر (DERS)

مقیاس دشواری در تنظیم هیجانی یک مقیاس ۳۶ آیتمی است که توسط گرتز و رومر (۲۰۰۴) طراحی شده و دارای یک نمره کلی و ۶ نمره اختصاصی در مؤلفه های مربوط به ابعاد مختلف دشواری در تنظیم هیجانی است: عدم پذیرش پاسخ های هیجانی، دشواری در انجام رفتار هدفمند، دشواری در کنترل تکانه، فقدان آگاهی هیجانی، دسترسی محدود به راهبردهای تنظیم هیجانی و عدم وضوح هیجانی. حداقل امتیاز ممکن ۳۶ و حداکثر ۱۸۰ است و نمره های بالاتر به معنای دشواری بیشتر در تنظیم هیجانی است. این مقیاس از همسانی درونی بالایی (۹۳/۰) برخوردار است و هر شش مؤلفه آلفای کرونباخ بالای ۸۰/۰ دارند (گرتز و رومر، ۲۰۰۴). در ایران عزیزی، میرزایی و شمس (۱۳۸۸) آلفای کرونباخ را ۹۲/۰ برآورد کردند و حیدری و همکاران (۱۳۸۹) پایایی را با دو روش آلفای کرونباخ و تنصیف به ترتیب ۸۴/۰ و ۷۶/۰ گزارش کردند.

نحوه پاسخ دهی یک مقیاس ۵ درجه ای لیکرت است و هر سؤال نمره ۱ تا ۵ می گیرد، بنابراین دامنه نمره کل از ۳۶ تا ۱۸۰ است. نمره بالاتر یعنی دشواری بیشتر در تنظیم هیجان (higher_score_meaning = worse). سؤال های ۱، ۲، ۶، ۷، ۸، ۱۰، ۱۷، ۲۰، ۲۲، ۲۴ و ۳۴ معکوس نمره گذاری می شوند (reverse_scored = true). چون امتیاز گزینه ها در همه سؤال ها یکسان نیست، گزینه ها به صورت سراسری تعریف نشده اند و برچسب مشترک آنها در option_labels آمده است. برچسب گزینه ها از سربرگ خود پرسشنامه گرفته شده است؛ بخش نمره گذاری سند همین پنج درجه را با واژه های کمی متفاوت (تقریباً هرگز، گاهی اوقات، نیمی از مواقع، اکثر اوقات، تقریباً همیشه) توصیف می کند ولی ترتیب و معنا یکسان است. نمره هر مؤلفه از جمع سؤال های همان مؤلفه و نمره کل از جمع هر ۳۶ سؤال به دست می آید. بازه های result فقط برای نمره کل تعریف شده اند؛ سند برای شش مؤلفه جدول تفسیر ندارد.