پرسشنامه خود تنظیمی هیجانی توسط هافمن و کاشدان (۲۰۱۰) با ۲۰ سؤال تدوین شده است. این پژوهشگران سبک های عاطفی را به جای روش های تنظیم هیجانی به کار بردند و آنها را به سه سبک پنهان کاری، سازگاری و تحمل طبقه بندی کردند که به ترتیب ۸، ۷ و ۵ سؤال دارند. نمره بالاتر در هر مؤلفه بیانگر غالب بودن آن سبک عاطفی در فرد است. در نسخه ایرانی، پایایی کلی پرسشنامه به روش آلفای کرونباخ ۸۱/۰ و پایایی مؤلفه های پنهان کاری، سازگاری و تحمل به ترتیب ۷۰/۰، ۷۵/۰ و ۵۰/۰ به دست آمد. تحلیل عاملی نشان داد ۸/۱۷ درصد واریانس توسط عامل سازگاری، ۹۷/۱۴ درصد توسط پنهان کاری و ۴۳/۸ درصد توسط تحمل تبیین می شود (کارشکی، ۱۳۹۲).
سه سؤال اول از ۲۰ سؤال این آزمون:
۱.مردم اغلب نمی توانند بگویند من در درون خود چه احساسی دارم.
۲.من هیجان هایم را به خوبی تحت کنترل دارم.
۳.من می توانم هیجان های قوی خود را تحمل کنم.
پاسخ گویی بر اساس طیف لیکرت ۵ درجه ای است و هر سؤال نمره ۱ تا ۵ می گیرد. گزینه ها در همه سؤال ها یکسان است و سند هیچ سؤال معکوسی معرفی نمی کند، بنابراین options به صورت سراسری تعریف شده است. نمره هر مؤلفه از جمع سؤال های همان مؤلفه به دست می آید: پنهان کاری ۸ تا ۴۰، سازگاری ۷ تا ۳۵ و تحمل ۵ تا ۲۵. توجه مهم: متن سند جهت طیف را «از بی نهایت در مورد من درست است (۱) تا اصلاً در مورد من درست نیست (۵)» توصیف کرده است، ولی این با قاعده تفسیر خودِ سند ناسازگار است که می گوید «نمره بالاتر در مؤلفه ای بیانگر غالب بودن آن سبک عاطفی در فرد است». اگر «بی نهایت درست است» نمره ۱ بگیرد، موافقت کامل با یک عبارت نمره را پایین می آورد و جهت تفسیر برعکس می شود. ترتیب ستون های خود فرم نیز از «اصلاً در مورد من درست نیست» شروع می شود و به «بی نهایت در مورد من درست است» ختم می گردد. بنابراین در این فایل «اصلاً در مورد من درست نیست» نمره ۱ و «بی نهایت در مورد من درست است» نمره ۵ گرفته است. این پرسشنامه فیلد higher_score_meaning ندارد و نمره کل هم برای آن تعریف نشده است، چون سه مؤلفه سه سبک عاطفی متفاوت را می سنجند و جمع کردن آنها معنای تفسیری ندارد؛ خروجی این آزمون باید پروفایل سه مؤلفه باشد. سند هیچ جدول تفسیر یا نقطه برشی ارائه نمی کند، بنابراین statuses و result خالی هستند.