
کینگ و امونز (۱۹۹۰) این پرسشنامه را به منظور بررسی اهمیت نقش ابراز هیجان در سلامت طراحی کرده اند. ابرازگری هیجانی به نمایش بیرونی هیجان بدون توجه به ارزش (مثبت یا منفی) یا روش (چهره ای، کلامی و حالت بدنی) اطلاق می شود. پرسشنامه ۱۶ سؤال با سه مؤلفه ابراز هیجان مثبت (۷ سؤال)، ابراز صمیمیت (۵ سؤال) و ابراز هیجان منفی (۴ سؤال) دارد و نمره کل از ۱۶ تا ۸۰ متغیر است. کینگ و امونز (۱۹۹۰) ضریب آلفای کرونباخ را برای کل پرسشنامه و سه مؤلفه به ترتیب ۷۰/۰، ۷۴/۰، ۶۳/۰ و ۶۷/۰ گزارش کردند. در ایران رفیعی نیا (۱۳۸۵) این ضرایب را برای کل پرسشنامه و مؤلفه های ابراز هیجان مثبت، ابراز صمیمیت و ابراز هیجان منفی به ترتیب ۶۸/۰، ۶۵/۰، ۵۹/۰ و ۶۸/۰ به دست آورد.
لطفاً هر یک از عبارت های زیر را به دقت خوانده و با انتخاب یکی از گزینه ها مشخص کنید که با هر یک از اینها تا چه حد موافق یا مخالف هستید.
سه سؤال اول از ۱۶ سؤال این آزمون:
۱.تماشای تلویزیون یا خواندن یک کتاب می تواند مرا با صدای بلند بخنداند.
۲.وقتی تنها هستم می توانم با یادآوری بعضی از خاطرات گذشته، خودم را بخندانم.
۳.اغلب آنقدر شدید می خندم که از چشم هایم اشک جاری می شود یا پهلوهایم درد می گیرد.
روش نمره گذاری به شیوه لیکرت است؛ به پاسخ «کاملاً موافقم» نمره ۵ و به پاسخ «کاملاً مخالفم» نمره ۱ تعلق می گیرد، بنابراین دامنه نمره کل از ۱۶ تا ۸۰ است. سؤال های ۷، ۸ و ۹ به صورت معکوس نمره گذاری می شوند (reverse_scored = true). چون امتیاز گزینه ها در همه سؤال ها یکسان نیست، گزینه ها به صورت سراسری تعریف نشده اند و برچسب مشترک آنها در option_labels آمده است. سند می گوید «نمره بالاتر بیانگر ابرازگری هیجانی بالاتر است» و ابرازگری را عاملی مرتبط با سلامت معرفی می کند، بنابراین higher_score_meaning برابر better گذاشته شده است. نمره هر مؤلفه از جمع سؤال های همان مؤلفه و نمره کل از جمع هر ۱۶ سؤال به دست می آید. توجه: سند هیچ جدول تفسیر یا نقطه برشی برای نمره کل یا مؤلفه ها ارائه نمی کند، بنابراین statuses و result خالی هستند.