ناتوانی در پردازش شناختی اطلاعات هیجانی و تنظیم هیجان ها، ناگویی هیجانی نامیده می شود. مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (بگبی، پارکر و تیلور، ۱۹۹۴) یک آزمون ۲۰ سؤالی است و سه مؤلفه دشواری در تشخیص احساس ها (۷ سؤال)، دشواری در توصیف احساس ها (۵ سؤال) و تفکر عینی (۸ سؤال) را در اندازه های پنج درجه ای لیکرت می سنجد؛ یک نمره کل نیز از جمع نمره های سه مؤلفه محاسبه می شود. در نسخه فارسی، ضرایب آلفای کرونباخ برای ناگویی هیجانی کل و سه مؤلفه دشواری در تشخیص احساس ها، دشواری در توصیف احساس ها و تفکر عینی به ترتیب ۷۵/۰، ۸۲/۰، ۸۵/۰ و ۷۲/۰ گزارش شده است. پایایی بازآزمایی در یک نمونه ۶۷ نفری با فاصله چهار هفته از ۸۰/۰ تا ۸۷/۰ تأیید شد و تحلیل عاملی تأییدی وجود هر سه عامل را در نسخه فارسی تأیید کرد (بشارت، ۲۰۰۷).
سه سؤال اول از ۲۰ سؤال این آزمون:
۱.اغلب برایم مبهم است چه احساسی دارم.
۲.برای من مشکل است واژه های مناسبی برای احساس هایم پیدا کنم.
۳.در بدنم حس ها و حالت هایی به وجود می آید که حتی پزشکان هم آنها را درک نمی کنند.
هر سؤال روی طیف پنج درجه ای از نمره ۱ (کاملاً مخالف) تا نمره ۵ (کاملاً موافق) نمره گذاری می شود و دامنه نمره کل از ۲۰ تا ۱۰۰ است. نمره بالاتر یعنی ناگویی هیجانی بیشتر (higher_score_meaning = worse). سؤال های ۴، ۵، ۱۰، ۱۸ و ۱۹ به صورت معکوس نمره گذاری می شوند (کاملاً مخالف = ۵ و کاملاً موافق = ۱) که با فیلد reverse_scored مشخص شده اند. چون امتیاز گزینه ها در همه سؤال ها یکسان نیست، گزینه ها به صورت سراسری تعریف نشده اند و برچسب مشترک آنها در option_labels آمده است. ترتیب گزینه ها همان ترتیب سربرگ پرسشنامه است، یعنی از «کاملاً موافق» به «کاملاً مخالف». نمره هر مؤلفه از جمع سؤال های همان مؤلفه و نمره کل از جمع هر ۲۰ سؤال به دست می آید. توجه: سند هیچ جدول تفسیر یا نقطه برشی برای نمره کل یا مؤلفه ها ارائه نمی کند، بنابراین statuses و result خالی هستند. سند متن راهنمای پاسخ دهنده هم ندارد، پس فیلد instruction وجود ندارد.